مست و هوشیار
 


مست و هوشیـار



محتسب مستی به ره دید و گریبانش  گرفت

مست گفت : ای  دوست  این  پیراهن  است  افسار  نیست

گفت: مستی  زان  سبب  افتان  وخیزان  میروی

گفت: جرمم  راه  رفتن  نیست  راه  هموار نیست

گفت:می باید  تو  را تا خانه  قاضی  برم

گفت: رو  صبح  ای  قاضی  نیمه  شب  بیدار  نیست

گفت: نزدیک  است  والی  را  سرای  انجا  شویم

گفت: والی  از  کجا  در  خانه  خمار  نیست

گفت: تا  داروغه  را گوئیم  در  مسجد  بخواب

گفت:مسجد  خوابگاه  مردم  بد  کار  نیست

گفت: دیناری  بده  پنهان  و خود  را  وا  نهان

گفت: کار شرع  کار  درهم   و   دینار   نیست

گفت: از  بهر   غرامت   جامه ات   بیرون   کنم

گفت: پوسیدست   جز  نقشی   زپود   و  تار  نیست

گفت: می بسیار خوردی  زان  چنین  بیخود  شدی

گفت: ای  بیهوده  گو حرف  کم  و  بسیار نیست

گفت: نا اگاهی  و کز  سر   در  افتادت  کلاه

گفت: در  سر  عقل  باید  بی  کلاهی  عار  نیست

گفت: حد  بسیار  می باید  زند  هوشیار  مردم  مست  را

گفت: هوشیاری  بیار  اینجا  کسی  هوشیار   نیست



 
نقشه سایت